عید نوروز هم آمد . باز هم به همین سادگی . عید نوروز بر همگی مبارک . اما اینروزها بحث ها ی متفاوتی در سطح جامعه ایرانیها ایجاد شده است که مهمترین بحث اما مناظره ی نامه گونه دکتر سروش و آیت الله سبحانی در مورد قرآن و مفهوم وحی می باشد . اینروزها انگار که دوم خرداد تازه ای متولد شده باشه . دکتر سروش به بیان ویژگیهای وحی و انزال آن بر محمد سخن گفته . این مسئله باعث بوجود آمدن بحث بسیار زیبا و شاید مناظره ای بسیار علمی از دو طیف مختلف فکری در کشور باشد . آیت الله جعفر سبحانی از طلاب متفکر حوزه علمیه قم با تفکرات سنتی در مقابل دکتر سروش ایستاده که یکی از مطرح ترین متفکران دینی نوگرا در دنیا می باشد . این بحث ها اما با وارد شدن عده ای عامی رو به نابودی گذاشته شده است . و این همان بزرگترین مشکل ما ایرانیان در روزگار امروز می باشد . هنگامی که دو فرد متفکر در مورد مسئله ای بسیار مهم به بحث می پردازند یک عده بدون تفکر و بدون مطالعه در مبحث مورد نظر وارد گود شده و یکی را به کفر و دیگری را به تکمیل اسلام نام می نهند . شاید جالب  باشد خودم در این زمینه نیز کتابهای بسیاری را خواندم . کتاب (( معنای متن )) نصر حامد ابوزید متفکر مصری که در این کتاب قران را یک محصول فرهنگی خوانده . کتاب ((۲۳ سال)) علی دشتی که حدود سی یا چهل سال پیش زندگی محمد نبی را مورد بررسی قرار داده و از دیدگاه روانشناسانه و همچنین با توجه به تسلط به زبان عرب قرآن را اثری از خود محمد دانسته . نشریه مدرسه نیز در آخرین شماره خود مقاله ای را از دکتر محمد مجتهد شبستری چاپ کرد که در آن مقاله نیز دکتر شبستری قرآن را تراوش کرده از ذهن محمد می خواند . و این بار دکتر سروش چهره مطرح روشنفکری دینی ایران با بررسی وحی و استناد به الهام شاعرانه در مورد وحی و اینکه محمد فقط یک واسطه نبوده و خود نیز نقشی در ارائه قرآن دارد باعث بوجود آوردن فضای بسیار زیبایی برای بحث و تبادل نظر در این زمینه شده است که متاسفانه توسط عده کثیری از منتقدان ( شما بخوانید تهمت زنان) به دکتر سروش این بحث نیز رو به نابودی می رود . این بحث حداقل برای روشن نمودن بحث خرافات در این جامعه لازم و ضروری می نماید .