۱- جمعه ۲۲ آذر دو اجرا از تئاتر ((فسیلهای به جا مانده از  . .)) را در دانشگاه داشتم . اول قرار بود با بازیگران هم دانشگاهیم این کارو روی صحنه بیاریم که متاسفانه زمان خیلی کم بود . مجبور شدم بچه ها رو از دیر بیارم و دو تا اجرا تو پلاتوی دکتر سمندریان گروه هنر دانشگاه آزاد انجام بدیم . اجراها خیلی خوب بود . حالا درسته یه چند تا سوتی درست و حسابی اونم از طرف بازیگری که اصلا اسمش مریم سالمی نیست داده شد اما نوع  اجرای کار خیلی فراتز از سطح اجراهای دانشجویی بود . نکته ی دیگه حضور اساتید برجسته ی دانشگاهمون سر این اجرا بود . دکتر ناصر بخت . دکتر جولایی و استاد ابروان که هر سه از برجسته ترین افراد در تئاتر کشور هم می باشند . به هر حال خوشحالم که حداقل با اجرای این تئاتر در دانشگاه زحمت چندماهه ی بچه ها همین جوری هدر نرفت .

۲- برای درس شیوه های نمایش در ایران ۲ که استادش خانم میر سلطانی هستش قرار شده بود من و الهام زائر غریبی کنفرانسی در مورد کارگاه نمایش و نقش این کارگاه در جریانات تئاتری ایران داشته باشیم . کتابهایی که در این زمینه منتشر شده بود بسیار کم بود و یا حداقل و خوشبختانه ما با دوتا از اونا دسترسی پیدا کردیم که اتفاقا هر دو هم تو سال ۸۷ چاپ شده بود . خوندن کارگاه نمایش و آشنا شدن با چهره هایی همچون عباس نعلبندیان . آربی آوانسیان . آشور بانی پال بابلا . مهین تجدد . ایرج انور . شهرو خردمند . اسماعیل خلج و بیژن مفید به اندازه ی تمام چیزهایی که من از نمایش ایران میدونستم بیشتر ارزش داشت . واقعا این فصل از تاریخ تئاتر ایران فوق العاده ست . از من به شما نصیحت حتما این کتابها رو گیر بیارید و بخونیدشون :((کارگاه نمایش)) نوشته حمید رضا ریشهری (که اتفاقا بچه ی برازجونم هست) و ((کارگاه نمایش از آغاز تا ژایان ۱۳۴۸-۱۳۵۷) نوشته ستاره اعظم زاده اصفهانی ))

۳- کار میثم عابدی هم با نام ((یک تخت حوضی فوق العاده بیمزه )) که خودم نوشتمش با کلی اصلاحیه و تعهد و آره و اینا جهت حضور در جشنواره تئاتر طنز اهرم پذیرفته شد . از مسخره ترین ایرادات هیئت محترم داوران ( شما بخوانید علی قربانی) گیردادن به لباس زن پوش کار بود . خدا به خیر گذروند که حسن قانون این نقشو بازی می کرد اگه قرار بود یه خانمی این نقشو بازی می کرد چه الوداعی میشد .

۴- همین